Auteur Topic: Voorstel tot een menselijke niet-hiërarchische organisatievorm  (gelezen 2125 keer)

Offline Ashrael

  • Moderator
  • Newbie
  • *****
  • Berichten: 34
Re: Voorstel tot een menselijke niet-hiërarchische organisatievorm
« Reactie #15 Gepost op: 13 apr '12 - 12:11 »
Ik begrijp gedeeltelijk wat je bedoelt, maar vind het een en ander nogal theoretisch en eerlijk gezegd niet praktisch uitgewerkt. Als je daar nou eens aan zou werken, dan maakt het eventueel een kans om, gedragen door de groep, werkelijkheid te worden.
Op een bepaald moment heeft het toevoegen van meer info geen zin meer, dat maakt het alleen nog maar ingewikkelder voor de meeste mensen. We zullen het samen moeten kunnen steunen voordat het werkelijkheid kan worden binnen ODH.
 

Offline siris144

  • Jr. Member
  • **
  • Berichten: 94
  • Occupy
Re: Voorstel tot een menselijke niet-hiërarchische organisatievorm
« Reactie #16 Gepost op: 14 apr '12 - 15:22 »
Ik ben lang van mening geweest dat we met occupy het ideaal van consensus tot besluitvorming moesten na streven.
En dat hebben we ook gedaan. Lang wist ik niet wat ik ervan moest vinden, want het blijkt dat consensus nauwelijks werkt in Nederland.
Het vertraagd de processen, en teveel personen krijgen recht om eindeloos door te zeuren over dingen.
Als we meer willen berijken en effectiever willlen samenwerken, lijkt me een het stemmen tot besluiten voor voorlopig de beste oplossing.
Dit is overigens ook in het begin van het occupy process regelmatig gebeurt op 't kamp. En blijkt wel knopen door te kunnen hakken.

Nadat ik het super lange artikel: http://socialisme.nu/blog/theoretisch/kritische-reflecties-op-occupy-hoe-kan-de-99-winnen/#_Hfst0008, had gelezen.
Ben ik van mening dat we toch het democratisch stemmen op 't kamp, weer kunnen invoeren.

Zie: hoofdstuk 7 van de bovengenoemde link.
De beperkingen van consensusbesluitvorming Behalve de kwestie van eisen stellen, leidde ook de methode van besluitvorming op basis van consensus binnen Occupy tot heftige debatten. Op elke Occupy-protest werd er een General Assembly georganiseerd waar iedereen mee kon discussiëren. Vanuit de General Assembly werden werkgroepen ingesteld die een deeltaak op zich namen, zoals contact met de media of het organiseren van acties. De besluiten op de General Assembly werden niet met stemmen maar met consensus genomen. Er werd dan net zo lang door gediscussieerd tot iedereen instemde. Wie tegen was, had namelijk vetorecht.
Deze methode gebruikt een serie handgebaren, zoals zwaaien met je handen/vingers om aan te geven dat je instemt, of een vuist om te ‘blokkeren’ (veto). ‘Consensus is noch compromissen sluiten, noch unanimiteit,’ zegt consensustrainer Seeds for Chance. ‘Het probeert verder te gaan door het samenvoegen van de beste ideeën en de belangrijkste bezwaren.’
Het consensussysteem heeft grote voordelen omdat deelnemers actief betrokken worden en iedereen een stem krijgt. Dat is een verademing voor wie geen genoegen wil nemen met eens in de vier jaar stemmen om dan te merken dat politici hun beloftes intrekken. Maar er zijn ook grote problemen met de consensusmethode die juist ervoor zorgen dat op termijn deelnemers afhaken, het proces aan transparantie verliest en niet tot effectieve acties leidt.
De bekende libertaire Amerikaanse activist Michael Albert constateerde na zijn bezoeken Griekenland en Spanje dat de General Assemblies die aanvankelijk 12.000 tot 15.000 mensen aantrokken enorm slonken terwijl veel mensen bleven deelnemen aan protesten en stakingen. Waarom?

Lees verder..... zie link bovenaan!