Occupy Academie > Schrijfsels

krom recht (gedicht)

(1/3) > >>

marianne:
Krom recht.

Alles waar je recht op hebt
daar moet je hier om vragen.
Zo moet ik me dus elke keer
als een bedelaar gedragen.

Ze weten waar ik recht op heb
maar gaan het mij niet geven.
En ik moet overal achteraan
om gewoon te kunnen leven.

Nu zittend op me knieƫn
vraag ik dat ze op een morgen.
De dingen waar ik recht op heb
gewoon bij me bezorgen.



- slaaf Jacob -
 
 

heb aan hem gevraagt, of ik gedichten van hem mag plaatsen..

marianne:
Wakker.

Gedachtes bij de wereld,
dingen spoken door me heen,
ik zie de kinderen sterven,
voel gehuil door merg en been.

Ga het vragen aan de mensen,
wie heeft onrecht toegestaan,
maar iedereen die vind het erg,
hebben het zelf niet gedaan.

Zij kunnen het niet stoppen,
duisteren krachten aan het werk,
veel mensen doen zo wel hun best,
maar hun onmacht is nog sterk.

Ging het vragen aan de Schepper,
en de waarheid die verscheen,
zie al die kinderen leven,
want God laat geen kind alleen.




- slaaf Jacob -

marianne:
De zwerver.

Ik ben een mens,
die wandeld in licht,
dus werk ik niet mee,
ik doe niks verplicht.

Geen werk, geen huis,
ik leef zonder geld,
ik zal echt niks stelen,
gebruik geen geweld.

Kan schuilen en eten,
bij mensen die geven,
zolang zij bestaan,
zal ik hier blijven leven.

Ga niet naar instanties,
geen dokter voor mij,
en moest het gebeuren,
dan is mijn tijd voorbij.




- slaaf Jacob -

marianne:
Discriminatie.


Discriminatie bestaat, in veel verschilende vormen.
En is gelukig verboden, bij de moderne normen.
Maar kent U ook de vorm van discriminatie op verstand ?
Dat gebeurt nog dagelijks in nu nog elk land .
De een die kan goed leren, veel beter als de rest.
Een ander leert veel minder al doet hij ook zijn best.
Dat er gediscrimineerd wordt zal later echt wel blijken.
Gaat U van die twee mensen hun salaris maar vergelijken.





- slaaf Jacob -

zal er later nog wat meer plaatsen als mensen deze mooi vinden ..

marianne:
Cirkel.

Zit met klemmen en tangen,
in een spinnenweb gevangen,
met in het midden dikke spin,
behoedzaam pakt zij alles in.

Met de prachtigste verhalen,
blijf ik levenslang betalen,
om te wonen in haar web,
heel haar wereld die is nep.

Na een hoop gedondersteen,
brak ik door de klemmen heen,
gingen tangen het begeven,
zo graag wilde ik vrij leven.

Was heerlijk even in de lucht,
genieten van die vrije vlucht,
opgevangen verdere zinnen,
moet je bij het begin beginnen.




- slaaf Jacob -

Navigatie

[0] Berichtenindex

[#] Volgende pagina

Naar de volledige versie