Vluchthuis


Update 7:30 uur: Politie is begonnen met aanhouden en weghalen van activisten

Vanaf 6 uur vanochtend blokkeren activisten van de Anarchistische Anti-deportatie Groep Utrecht (AAGU) de hoofdingang van het Ministerie van Veiligheid en Justitie in Den Haag (Turfmarkt 147). De actie is een protest tegen de voor dit voorjaar gepland staande ingebruikname van een nieuwe gevangenis voor vluchtelingengezinnen in Soesterberg. Enkele activisten hebben zich aan het hek van het ministerie vastgeketend, anderen staan met spandoeken en delen flyers uit.

De actie is onderdeel van een campagne van AAGU tegen de bouw van de zogenaamde ‘Gesloten Gezinsvoorziening’ (GGV), een gevangenis voor vluchtelingengezinnen en minderjarige alleenstaande vluchtelingen. Deze wordt op het moment afgebouwd op het terrein van detentiecentrum Kamp Zeist bij Soesterberg. Daar is al een tijdelijke GGV in gebruik, waar het eerste jaar 128 kinderen opgesloten hebben gezeten. Van hen zijn 72 gedeporteerd.

De overheid presenteert de IMG_20160310_060234437GGV als ‘kindvriendelijk’, maar vermeldt liever niet dat het wel degelijk om een gevangenis gaat, omsloten door hekken binnen vijf meter hoge muren, die weer omringd gaan worden door penitentiair hekwerk met stroomdraad en camerabewaking. Het opsluiten van kinderen, onder welke omstandigheden dan ook, veroorzaakt sowieso grote schade bij hen, zo hebben diverse onderzoeken aangetoond.

Een woorvoerder van AAGU zegt: “De actie van vandaag richt zich specifiek op de nieuwe gezinsgevangenis. Die mag niet in gebruik genomen worden, en daarnaast moet ook het ‘gewone’ detentiecentrum Kamp Zeist gesloten worden. We staan hier echter ook om het migratiebeleid in het geheel aan te klagen. Van de pogingen, met steeds meer militaire middelen, om vluchtelingen buiten Europa te houden, met talloze doden tot gevolg, tot het naar ellende deporteren van mensen die afgewezen worden. Of het nu gaat om het opsluiten van gezinnen of om de steeds grotere bijdrage van Nederland aan Frontex: het beleid en het systeem dat dat bepaalt en uitvoert moet volledig op de schop.

Eind januari sprak Defence for Children, dat eerder een voortrekkersrol vervulde in de campagne ‘Geen Kind In De Cel’, zich in een expertmeeting in het Europees Parlement uit tegen de nieuwe gezinsgevangenis. De organisatie wees er bovendien op dat de nieuwe gevangenis juist meer opsluiting van kinderen met zich meebrengt, terwijl de regering eerder bakzeil had moeten halen met het gevangen zetten van kinderen in detentie- en uitzetcentra. “Een punt van grote zorg is bovendien dat gezinnen met kinderen die kunnen worden uitgezet sinds de opening van de GGV structureel in bewaring worden gesteld, ook als zij zich nooit eerder aan het toezicht hebben onttrokken. Dit leidt tot grote angst en onrust op de open gezinslocaties waar deze kinderen verblijven en ‘s morgens door de Vreemdelingenpolitie worden opgehaald”, aldus Defence for Children.

Voor AAGU staat voorop dat mensen die huis en haard achterlaten, op de vlucht voor oorlog, geweld, honger, armoede, uitbuiting en/of onderdrukking, op een warme ontvangst moeten kunnen rekenen. Ieder mens moet het recht hebben op vrijheid van beweging en geen mens is illegaal.

De activisten van AAGU zullen zich blijven verzetten tegen grenzen en staten en inzetten voor een einde aan het kapitalisme dat aan de basis staat van zoveel ellende in de wereld die mensen tot vluchten dwingt.

AAGU blokkeert hoofdingang Ministerie van Veiligheid en Justitie


(bron: Dhjana.nl) – In december 2014 werd de nu 15-jarige M. samen met haar ouders en zusje ‘s ochtends vroeg door de vreemdelingenpolitie van haar bed gelicht in gezinslocatie Katwijk. Het hele gezin werd overgebracht naar Kamp Zeist, om van daaruit vijf dagen later te worden gedeporteerd naar Armenië. M. heeft af en toe via facebook contact met haar vriendinnen die nog in Nederland zijn en vertelt hoe dat destijds is gegaan.

“We werden heel erg vroeg opgehaald van het opvangcentrum in Katwijk. Het was zeven uur in de ochtend. Toen ze [de politie] binnen kwamen zeiden ze dat ze toesteming hadden om ons mee te nemen, toen schrokken we heel erg.

Ze zeiden ook nog dat we maar tien minuten hadden om nodige spullen te pakken, toen viel mijn moeder in de stress. Opeens hoorde ik dat mijn vader in de wc zijn hand had gesneden. Ik begon te schreeuwen, mijn moeder ging heel erg hard huilen en mijn zusje begon heel erg hard te schreeuwen. Na een tijdje kwam de ambulance, toen gingen ze zijn hand in verband doen. Daarna werden we meegenomen door de politie naar het politiebureau.

Toen we uit het gebouw werden gebracht, stonden al mijn vriendinnen voor het gebouw. Ik zag ze allemaal huilen en zo en ik mocht niet eens normaal afscheid nemen van ze.

In het politiebureau zijn we van half acht tot drie uur gebleven. Daarna zijn we naar Zeist gebracht. Daar werden we naar een kamer gebracht en werden al onze spullen gecontroleerd. Daarna werden we naar een andere kamer gebracht, daar hebben ze al onze spullen afgepakt en toen zijn we naar een huisje gebracht waar we vijf dagen zijn gebleven. Maar mijn vader was niet bij ons, hij was op een andere plek bij de politie, daar hadden ze hem de hele tijd in de controle.

Na vijf dagen zeiden ze dat we die nacht om drie uur zouden worden opgehaald om naar het vliegveld te gaan. Om half vier kwamen ze en we moesten mee. We werden met een auto ergens heen gebracht en van daar zijn we met een andere auto naar het vliegveld gebracht. Op het vliegveld werden we naar een kamer gebracht, daar gingen ze ons controleren en we moesten daarna wachten. Na een tijdje kwamen twaalf politieagenten, twee mensen van de DT&V [Dienst Terugkeer en Vertrek] en een dokter, die gingen allemaal met ons mee. Toen ze er allemaal er waren, werden we met een auto allemaal naar het vliegtuig gebracht.

We gingen naar Frankrijk, daar hebben we vier uur gewacht totdat het vliegtuig naar Armenië kwam. Daarna hebben we negen uur gevlogen naar Armenië. Op het vliegveld in Armenië waren er mensen van het gekkenhuis*, ze wilden mijn vader meenemen. Hij wilde niet, maar hij ging mee.

Na een tijdje is hij daar [het gekkenhuis] uit gegaan, daarna zaten ze weer achter hem aan. Nu weten we niet waar hij is. Mijn moeder, mijn kleine zusje en ik wonen in een appartement in Armenië. Dat was mijn verhaal.”

Binnenkort start de campagne ‘Geen kind aan de kant!’. Om meer te lezen over gezinslocaties, razzia’s, Kamp Zeist en deportaties kan je alvast een kijkje nemen op geenkindaandekant.wordpress.com.

*) In Armenië wordt gedwongen opname in gesloten psychiatrische instellingen regelmatig gebruikt om politieke tegenstanders monddood te maken.

Razzia, Kamp Zeist, deportatie: M. (15 jr) vertelt


SAMSUNG DIGITAL CAMERA

Op dinsdagavond 1 maart hebben een kleine honderd mensen meegedaan aan onze manifestatie ter ondersteuning van vluchtelingen op het Leidse Stadhuisplein. Naast de aangekondigde vier sprekers waren er nog enkele andere aanwezigen die spontaan het woord namen. Verder werden er op de strijdbare bijeenkomst regelmatig leuzen geroepen richting het stadhuis, zoals “Vluchtelingen welkom, racisme niet”, “Say it loud, say it clear, refugees are welcome here”, “Geen haat, geen nijd, maar solidariteit”, “Geen man, geen vrouw, geen mens is illegaal”, “Geen haat op straat” en “Geen haat in de raad”.

Dat het gelukt is om binnen een week zoveel mensen op de been te brengen, vinden we een groot succes. Het is duidelijk dat velen er na alle racistische ophef van de afgelopen maanden behoefte aan hebben om een positief geluid te laten horen, om te laten zien dat er bij de meerderheid nog steeds menselijke gevoelens aanwezig zijn. Opvallend was dat er best een aantal mensen mee bleef doen nadat ze toevallig langsliepen.

Lees verder en zie videoverslag op de website van Doorbraak

Zo kan het ook: een strijdbaar anti-racistisch geluid op het ...



Op 30 november organiseerde Moving Europe in Berlijn een bijeenkomst over de strijd van vluchtelingen en migranten die via de Balkan West-Europa trachten te bereiken, en over de pogingen van staten om de migratiestromen te beheersen. Hier een Nederlandse vertaling van een toespraak van Thomas van het Forschungsgesellschaft Flucht und Migration (FFM) getiteld “Europa am Wendepunkt”. Hij gaat in op het artikel van Marc Speer dat we eveneens vertaalden, en bekijkt hoe de dynamiek van de vluchtelingenstrijd het sociale debat in West-Europa begint te inspireren.

Europa op een keerpunt

“Europa op een keerpunt” – zo hebben we de verklaring genoemd waarmee we het project “Moving Europe” eind oktober zijn gestart. Wat dat concreet betekent, heeft Marc in zijn bijdrage geschetst. Steeds opnieuw en op verschillende plekken hebben de afgelopen maanden de mobiliteit van migranten en de pogingen tot controle daarvan door de staat elkaar geraakt. Begin augustus in Idomeni, september in Boedapest en in Roszke aan de Hongaars-Servische grens, eind oktober in Spielfeld. Tot dusver zijn de EU-politici er niet in geslaagd om het vertrekken te stoppen. Het Fort Europa is in een historische crisis geraakt – vooral door de migranten zelf, maar ook door de bevolking in de landen van aankomst die heeft begrepen dat het bij de vermeende “vluchtelingencrisis” vooral om een crisis van de vluchtelingenpolitiek gaat.

Lees verder op de website van Doorbraak

De Balkan: hoe vluchtelingen Fort Europa in een historische crisis ...


3rd of March, 19:30 at the Kargadoor, Utrecht – Facebook Event

The numerous sexual assaults against women on the night of New Year’s Eve in Cologne and other German cities have sparked a big debate in the last months. Unfortunately the argument has been hijacked by the far-right, distorted and used to justify the anti-immigration agenda.

Are the events of Cologne used as an excuse for more violence?
What do racism and islamophobia have to do with feminism?

Speakers:
Mariam El Maslouhi, anti-racism and human rights activist and author
Berna Toprak, junior editor at Women Inc, focusing on the position of women and diversity in Dutch society

3 March – Basta Far Right Feminism: The events of ...


Vanochtend zijn No Border-activisten op diverse plaatsen in actie gekomen tegen de vergadering van het Management Board van Frontex op het Marineterrein in Amsterdam. Met spandoeken rondom het Marineterrein wordt voor een keer de bewegingsvrijheid van Europese beleidsmakers ingeperkt. De activisten verzetten zich tegen Fort Europa en de rol van Frontex hierin. Zij staan voor het afschaffen van grenzen en staten, en voor het creeëren van een wereld waarin mensen niet gedwongen worden op de vlucht te slaan.

5003115015.thumbnailFrontex is, als het orgaan dat de Europese buitengrenzen beheert, een belangrijke speler in het Europees grensbeleid en hiermee direct verantwoordelijk voor de doden die zich opstapelen aan de rand van Fort Europa. Al ver voor de huidige ‘vluchtelingencrisis’ werden migranten de dood in gejaagd door het Europees migratiebeleid. Velen stierven aan de grens, anderen pleegden uit wanhoop zelfmoord, en weer anderen wachtten hun uitzetting af in speciale vluchtelingengevangenissen. Deportaties en detentiecentra zijn geen incidentele uitwassen van het beleid: ze zijn de constante keerzijde ervan.

De huidige vluchtelingentragedie wordt aangegrepen om het proces van het steeds verhogen van de muren van Fort Europa te versnellen. De plannen om Frontex om te vormen tot een European Border and Coast Guard betekenen meer grensbewaking en meer EU-brede gezamenlijke deportatievluchten. De Europese leiders proberen dit te verkopen als een daad van humaniteit in de strijd tegen de doden op zee, waarvoor zij de verantwoordelijkheid bij smokkelaars leggen. Het is echter overduidelijk dat het niet de smokkelaars, maar juist de Europese grensbewaking is die mensen tot steeds gevaarlijker routes dwingt.

Met de huidige vluchtelingencrisis, die net zoals de klimaatcrisis en de financiele crisis in werkelijkheid een consequentie van het kapitalisme is, stijgt de wanhoop aan de grens van Fort Europa. Intussen ontstaat er ook binnen Europa onrust doordat sociale zekerheden in hoog tempo worden afgebroken. De wanhoop van de migranten en de vrees voor het verdwijnen van de sociale zekerheid worden door politici handig tegen elkaar uitgespeeld zodat zij hun neoliberale agenda kunnen doorvoeren.

Het No Border Netwerk verzet zich tegen het grensgeweld dat in naam van ‘onze’ vrijheid wordt gepleegd. Het verzet zich tegen het idee dat ‘onze’ sociale zekerheid wordt bedreigd door anderen op de vlucht voor oorlog of armoede. Het is het kapitalistisch systeem dat deze oorlogen, armoede en aanval op sociale verworvenheden veroorzaakt.

Voor een wereld zonder grenzen, voor grenzeloze solidariteit!

No Border in actie tegen vergadering Frontex in Amsterdam: ‘Frontex ...



oorlogsretoriek-Een rapportage van Dijkhoff onder het motto ‘transparantie’ leidde afgelopen week weer tot verhevigde pershetze tegen vluchtelingen. Regelrechte oorlogsretoriek. De cijfers over zelfmoordpogingen en zelfmoorden waren daarin bijzaak. Die heb ik dus zelf maar even opgezocht: 369 ‘zelfdestructieve acties’ en 2 zelfmoorden. De media vinden het belangrijker de Goebbelse oorlogsretoriek tegen vluchtelingen hoog te houden. Ongeveer zo hoog als de rechterarm.

Een zelfmoordpoging door een wanhopige vluchteling in het ‘AZC’ ofwel de oude bajesboten van Zaandam afgelopen nacht deed de gemoederen aldaar hoog oplopen, zo blijkt uit berichtgeving vandaag. Ik snap die mensen helemaal. Ik snap het dat je bij iemand wil blijven die dood zit te bloeden. Tact was het ambulancepersoneel aldaar blijkbaar vreemd. Ook zij zijn onderhevig aan de oorlogsretoriek. De hetze en haat is overal voelbaar. De aanval op de politie was hier ook weer meer dan terecht. Politie = repressie. En ik ken die Zaanse smeris. Ik ken ze van de jacht op ontsnapte vluchtelingen uit de in het verleden als detentiecentrum dienstdoende bajesboten waar ook regelmatig zelfmoord(poging)en voorkwamen. Ik ken ze van geweld tegen demonstranten en activisten.
Dus ja, ik snap het. De hypocriete Neederlandse samenleving verwacht en eist bovendien dat vluchtelingen braver dan braaf zijn, ‘roomser dan de paus’ zoals dat heet, en dus is de kleinste misstap in de ogen van de hetzende media al genoeg om de oorlogsretoriek tegen vluchtelingen weer van de plank te trekken. Waar voor ‘bezorgde’ burgers volop begrip wordt getoond, gebeurt bij vluchtelingen het tegenovergestelde.

lees verder op de website van Joke Kaviaar

Oorlogsretoriek tegen vluchtelingen… nog steeds ‘vrijheid van meningsuiting’?