Politiegeweld


Verbijstering, woede, verslagenheid maar ook diepe bewondering strijden om de boventoon bij de taferelen die we vrijwel dagelijks te zien krijgen. Eerst vooral de mensen die in wrakke boten uit Afrika de Middellandse Zee probeerden over te steken, naar Italië. Vervolgens de grote aantallen vluchtelingen op Griekse eilanden, en aan de grenzen van Macedonië. Inmiddels is de aandacht verschoven door duizenden mensen in hartje Boedapest die fatsoenlijke opvang maar vooral ook bewegingsvrijheid willen, en getrakteerd worden op oproerpolitie in taferelen die soms wel hele nare associaties oproepen. Het beeld is echter tweeledig. We zien de verschrikking. We zien ook verzet.

We zien de wanhoop en ellende die deze mensen treft, en de grofheid waarmee staten, toegejuicht door veel te veel burgers deze mensen bejegenen. Intussen gaan er dus vluchtende mensen dood, gewoon omdat Europa ze laat verzuipen, liever dan fatsoenlijke overtochten en opvang te organiseren. Het beeld van Aylan Kurdi,  dat kleine jongetje op de vlucht uit Syrië, dood aangespoeld aan de Turkse kust, raakt diep. Hij blijkt intussen deel te zijn van een gezin waarvan ook de moeder en de broer van het jongetje op de vkl lucht zijn verdronken. Alleen de vader overleefde de reis. Dit soort beelden maken de verschrikking concreet. Het is een verschrikking die in de Middellandse Zee al aan mogelijk 2300 mensen op de vlucht de verdrinkingsdood heeft gekost.

Maar er is niet alleen leed. Er is ook verzet. Daarin is ook een wrange glorie te zien, de glorie van de dapperheid van deze mensen, het doorzettingsvermogen van degenen die levensgevaar riskeren in die boten, en grens na grens trotseren en zich met blote handen zo ongeveer Europa in véchten. Deze mensen zijn kwetsbaar. Maar deze mensen weigeren zeer resoluut om zich als zielige speelbal te gedragen. Deze mensen bedelen niet, maar strijden. En dat doen ze soms behoorlijk effectief. Het is die strijdbare kant die, te midden van alle trieste verhalen, best iets meer naar voren gehaald mag worden. Het is die strijdbaarheid die erop wijst dat er meer nodig is dan hulpvaardigheid, empathie met slachtoffers, ondersteuning van mensen in nood, menswaardige opvang zonder voorwaarden. Al die zaken zijn belangrijk. Maar daarmee verweven vraagt de situatie om actieve solidariteit van mensen die náást de vluchtelingen gaan staan om samen de grenzen te doorbreken en verblijfsrecht, onvoorwaardelijk verblijfsrecht, af te helpen dwingen.

Dat er deze zomer niet alleen de misère van mensen op de vlucht in beeld kwam, maar ook daadwerkelijk verzet van veel van deze mensen, was al weken geleden te zien aan de grens van Macedonië.  Daar wilden ettelijke duizenden mensen – migranten, aldus de NRC, maar migratie is hier tegelijk vlucht – Macedonië binnen komen, ze hadden “de nacht doorgebracht op een stuk niemandsland tussen de Griekse en Macedonische landsgrenzen”. De dag erop probeerden mensen Macedonië binnen te komen. “De Macedonische politie bestookte de menigte daarop met flitsgranaten (…) als gevolg daarvan raakten volgens de Griekse politie zeker acht mensen gewond.” Je bent op de vlucht voor geweld, en je krijgt nogmaals geweld te verduren om die vlucht moeilijk te maken. Welkom in Europa.

Maar het geweld mislukte in haar opzet! Vluchtelingen bleven het proberen, en liepen de grens in feite onder de voet.Duizenden vluchtelingen zijn vandaag door politiebarrières gebroken en de grens naar Macedonië over gerend”,  aldus de NRC de dag er op. Wederom schoot de politie met flitsgranaten. Intussen had dat land de noodtoestand al uitgeroepen. Politiegeweld en prikkeldraad en flitsgranaten: het hield de vastbesloten vluchtelingen niet meer tegen. Bij alle trieste beelden die achter dat woord ‘vluchtelingencrisis’ schuilgaan, is hier die andere kant zo zichtbaar: het daadwerkelijk doorbreken van grenzen door degenen tegen wie dat onmenselijke prikkeldraad en dat politiegeweld is gericht.

Inmiddels zijn we weken verder en heeft de strijd zich verplaatst naar hartje Boedapest, in Hongarije. Een woordvoerder van de regering van dat land had al in augustus geopperd dat dit land het leger zou moeten inzetten in de grensbewaking. Het land had ook al 2.100 politiemensen gestuurd naar de zuidgrens met Servië. Hongarije wil ook een hek bouwen aan die grens, om vluchtelingen te weren. Het idee om al het in hekken, soldaten en politiemensen gestopte geld in te zetten om mensen te helpen in plaats van ze te terroriseren, is aan de autoriteiten niet besteed. Om over de mensnkracht maar te zwijgen. Al die agenten en militairen kunnen ook tenten helpen opzetten, eten helpen koken, in plaats van Ids checken en mensen verder traumatiseren. Dat vraagt natuurlijk wel dat die agenten en soldaten hun eigen verdrongen menselijkheid heroveren die ze in hun baan kwijt raken.

Vluchtelingen bereikten de hoofdstad, en verzamelden zich voor het treinstation. De regering sloot dat station af voor de wachtende menigte van enkele duizenden mensen. De bestemming was Oostenrijk en Duitsland. Ze moesten echter m aar afwachten, en mensen begonnen te protesteren tegen de omstandigheden op het station en om te eisen dat ze weg mochten uit Hongarije. Ze drukten hun woede uit tegen het feit dat ze een aanzienlijke hoeveelheid geld hadden betaald voor de treinkaartjes om vervolgens verhinderd te worden om te vertrekken”, aldus Aljazeera.  Ze kampeerden noodgedwongen, in iets wat het midden hield tussen een vluchtelingenkamp en Occupy. De politie had de toegangen naar het station voor vluchtelingen afgesloten. Bewoners en toeristen mochten er wel in, aldus Andrew Simmons,  correspondent van Aljeera .  Eerder hadden andere groepen vluchtelingen wel kans gezien de trein te nemen,, op weg naar de Oostenrijkse hoofdstad Wenen en naar München in Duitsland, het land waar heel veel vluchtende mensen naar toe hopen te gaan.

Intussen zijn de omstandigheden bij het station in Boedapest beroerd. Hulpverleners doen wat ze kunnen Groepen mensen gingen treinen in in de hoop op voortzetting van hun moeizame tocht. Het Hongaarse spoorbedrijf had intussen het vervoer van en naar de hoofdstad stilgelegd “in het belang van de veiligheid van het spoorvervoer”. Migranten lieten zich niet weerhouden en po propten zich toch in treinen. Politie haalde ze daar dan soms weer uit.

Een trein vertrok toch, met migranten er in. Maar na enige tijd stopte de trein, niet ver van wat een “Migratie Ontvangstcentrum”heet. De woorden variëren van land tot land, maar het komt keer op keer neer op opsluiting en deportatie. Deze groep vluchtelingen voelde de bui hangen, en vluchtelingen vochten terug. Mensen moesten de trein uit. “De politie ontruimde een wagon, terwijl er nog vijf stonden in de hitte. Vrezend voor opsluiting riepen sommigen “geen kamp, geen kamp!” terwijl ze op de treinramen bonsden.” Een groep “duwde tientallen van de oproerpolitiemensen die een trap bewaakte terug om zich terug aan boord te vechten. Een gezin – een man, een vrouw en een peuter – baande zich een weg naast het spoor naast de trein en gingen als protest liggen. Het vergde een worstelpartij van weer overeind te krijgen”, aldus Reuters, geciteerd in een artikel van Common Dreams. Treinen met kwetsbare mensen, uitgeladen om kennelijk in een soort kamp te worden opgesloten.

Dat is Europa anno september 2015, en het is een beschamende verschrikking. Maar ook: kwetsbare mensen die zichzelf veranderen in strijdige, voor vrijheid en waardigheid vechtende mensen. Laat dat de kracht zijn, de kracht van de strijd.die dit onwaardige Europa, met haar brute prikkeldraadversperringen, muren, oproerpolitiemachten, haar gemene detentiecentra en flitsgranaten, liever vroeger dan later helpt slopen. Deze vluchtelingen verdienen onvoorwaardelijk hulp. Deze vluchtelingen verdienen bovenal ook onvoorwaardelijke, strijdbare solidariteit.

Peter Storm

Overgenomen van: http://www.ravotr.nl/2015/09/03/mensen-op-de-vlucht-mensen-verzet/

Mensen op de vlucht, mensen in verzet


Ik reanimer je vriend NIET als hij gewond is! Want ik ben een crimineel!
Het Openbaar Ministerie (OM) gaf vandaag 1 juli 2015 tijdens een persconferentie aan dat de Arubaan Mitch Henriquez is overleden door mogelijk zuurstoftekort als gevolg van politiegeweld. “Iemand” heeft kennelijk onjuistheden bekend over het feit dat Mitch “onwel” was geworden onderweg naar het bureau anders zou het vooringenomen Openbaar Ministerie […]

Arubaan Mitch Henriquez is toch overleden door zuurstoftekort als gevolg ...




We dachten dat we het ergste gezien hadden met de vernietiging van de Afghaanse jungle in Calais in 2009, met de arrestaties van 278 migranten en hun detentie overal in Frankrijk.

Nooit Meer !?

Zaterdag 12 juli
Anti-razzia’s protest in solidariteit met de migranten
Afspraak 14uur Place d’Armes in Calais

We dachten dat we het ergste gezien hadden met de vernietiging van de Afghaanse jungle in Calais in 2009, met de arrestaties van 278 migranten en hun detentie overal in Frankrijk.
Maar woensdag 2 juli 2014, werdt een stap verder gezet. Om 6:00 s’morgens werden de migranten in Calais massal aangevallen op verschillende plaatsen door mooi gecoordoneerde mobiele rijkswacht, CRS , nationale politie en grens politie.

Zes honderd migranten werden in hun squatt’s en kampen vergast, beledigd, vernederd, geterroriseerd en gearresteerd zonder ooggetuigen. De getuigen en pers werden hevig weggejaagd verweg van de razzia’s. De migranten werden in bussen weggevoerd uit de buurt van Calais zonder het geringste idee van hun eindbestemming . 200 van hen werden in detentie centra’s in heel Frankrijk opgesloten. De anderen werden vrijgelaten in een onbekendes Franse stad en zijn in Calais teruggekomen.

Dit machtsvertoon en politiegeweld weerspiegelt een verlangen van de autoriteiten om de migranten te terroriseren zodat ze de wil zich te vestigen in het land van hun keuze opgeven.
Deze operaties worden gesteund door Europa, maken deel uit van het Europees systeem van uitsluiting en van de oorlogsverklaring aan migranten en migratie. Geconfronteerd met deze oorlog en zijn fascistische methoden van repressie die ermee gepaard gaan, moeten we een vastberaden verzet aannemen.

Vandaag in Calais werden de migranten weer weggedreven uit de stad. De meesten van hen worden verdrongen naar plaatsen waar de politie hen verder zonder getuigen en ongestraft, gewelddadig kunnen lastigvallen.
Wij dringen er bij iedereen aan naar Calais te komen om tegen deze hardhandige optreden te protesteren.

Zaterdag 12 juli
Anti-razzia’s protest in solidariteit met de migranten
Afspraak 14uur Place d’Armes in Calais

en zaterdag 12 – zondag 13 andere collectieve acties gepland en uitvinden.
Kom met je energie en je creativiteit!.

Solidariteit met de strijd van alle mensen zonder papieren in Europa en aan haar grenzen.
Papieren voor Allen of voor Niemand!
Vrij verkeer voor allen!
Afschaffing van alle grenzen!

Calais, Zat. 12 juli, Anti-razzia’s protest in solidariteit met de ...



8080_tijd_om_op_te_staan_lr_1

Eén deportatie van de baan, de ander is nog onzeker. Maar dat betekent niet dat de demonstratie van aanstaande zaterdag afgelast wordt. Er worden wekelijks tientallen vluchtelingen gedeporteerd, óók naar Afghanistan, óók als de werkgroep Deportatieverzet het bericht niet of te laat krijgt. In België demonstreren de Afghaanse vluchtelingen al weken tegen deportaties naar het steeds onveiliger wordende Afghanistan. Reden genoeg dus om je stem te verheffen. Het is tijd om op te staan!

De deportatie van Heydar, vader van drie kinderen, gaat gelukkig niet door. Met behulp van een goede advocaat heeft hij de mogelijkheid gekregen om een nieuw asielverzoek in te dienen. Bovendien bleek ook dat de DT&V helemaal geen vlucht geboekt had voor Heydar aanstaande zaterdag, terwijl ze dat wel tegen hem gezegd hadden. Waarschijnlijk is dit alleen gebruikt om Heydar extra onder druk te zetten en hem er toe te dwingen om de verblijfplaats van zijn vrouw en kinderen bekend te maken, zodat de rest van het gezin ook door de Vreemdelingenpolitie zou kunnen worden gearresteerd.

Voor de 18-jarige Afghaanse vluchteling die morgen deportatie naar Afghanistan riskeert, is de toekomt nog heel onzeker: ook hij heeft een goede advocaat en nog verschillende mogelijkheden, maar er zal pas op het allerlaatste moment uitsluitsel komen. Hou de website van de werkgroep Deportatieverzet dus in de gaten!

België

In België protesteert een grote groep Afghaanse vluchtelingen al wekenlang tegen het deportatiebeleid. Keer op keer wordt de groep ontruimd of hardhandig verwijderd en steeds weer wordt hun verzoek om in gesprek te gaan met Di-Rupo afgewezen. Bij de laatste demonstratie was het politiegeweld zo extreem, dat er een zwaargewonde viel.

In verschillende Europese landen zijn inmiddels protesten geweest in solidariteit met de Afghaanse vluchtelingen. Het wordt hoog tijd om ook in Nederland de strijd van de Afghaanse vluchtelingen luid en duidelijk onder de aandacht te brengen!

Lampedusa

Het zal niemand zijn ontgaan: de verschrikking van de honderden doden in de zee bij Lampedusa. Maar ook in de weken daarvoor en daarna verdronken vluchtelingen tijdens hun pogingen om Europa te bereiken, bij Turkije en voor de kust van Spanje. Volgens de schatting van Corriere della Serra zijn inmiddels meer dan 19.000 vluchtelingen op de Middellandse Zee verdronken, de dood in gejaagd door keiharde high-tech grensbewaking door Frontex. Frontex claimt daarmee de ‘bootvluchtelingen te beschermen en te redden’, maar is daarmee onomstotelijk schuldig aan alle doden op de Middellandse Zee, want de consequentie van deze ‘grensbewaking’ is dat de vluchtelingen nóg meer risico’s moeten nemen in hun pogingen een veilige toekomst te vinden.

HET IS TIJD OM OP TE STAAN

Stop deportaties! Stop Frontex! Solidariteit met de Afghaanse vluchtelingen! Stop de martelingen in detentiecentrum Rotterdam en sluit alle detentiecentra! Er zijn redenen genoeg om nu op te staan, je stem te laten horen en fel in verzet te komen tegen het asielbeleid, JUIST daar waar vluchtelingen ons land binnen komen en met geweld weer worden uitgezet: Schiphol.

SIT IN PROTEST van 13:00u – 15:00u

Plein voor Schiphol Plaza (Jan Bellaertplein)

* sprekers * poëzie * verhalen * solidariteit  *

STOP DEPORTATIES NU!

Eén deportatie gecanceld, de ander nog onzeker: protest gaat door!



politiegeweld-brussel-afghanenLampadusa, Calais, Brussel, hoever is dat allemaal vanaf hier? Afghanistan, hoever is dat vanaf hier? Kilometers ver! Maar zodra je online gaat, stroomt de ellende bij je binnen. Het voordeel daarvan is, dat het ook zo weer valt buiten te sluiten. Dan gaan gewoon de sluizen dicht.

Als we lezen over mensen die verdrinken in de Middellandse Zee, over de ontruimingen van ‘jungles’ en voor vluchtelingen gekraakte panden in Calais, over politiegeweld tegen demonstrerende Afghaanse vluchtelingen in Brussel, over vermoorde naar Afghanistan teruggestuurde vluchtelingen, voelen we dat dan ook hier? Kunnen we er door geraakt worden, boos over worden? In Engeland is ophef ontstaan omdat SMS berichten werden gestuurd naar mensen die zogezegd illegaal zouden zijn, met het dringende ‘advies’ om het land te verlaten. In Frankrijk wordt massaal gedemonstreerd voor een gedeporteerde scholiere die vervolgens wel terug mag komen, maar haar familie niet. In Neederland…. lees verder op de website van Joke Kaviaar

Het is tijd om op te staan!