Maandelijkse archieven: mei 2015


[Overgenomen van Indymedia]

Today the refugees voluntarily left the Vluchtbuilding. But so much for showing good will. Again the state proved to be treacherous. Never trust the government and its deciples. Mayor van der Laan is a lying thug. He is a pretentious puppet and a danger to the refugees. He showed his true face again today.

All peacefully the refugees left a building in Amsterdam again. Another eviction. It means nothing to the authorities. They play them for a fool. Are the refugees fools? No. But theres nothing else they can do. Because they are at risk of detention and deportation. They cant really fight. They fight as much as they can. They show themselves. They are HERE. And their lives are at stake. Their hands are tied. Their fingerprints are in the system. They are at large everyday. Theres always a cell available. Being here IS the fight. Being noticed IS the fight. Now van der Laan sent in his blood hounds and let them beat up the non-violent protesting refugees at the Stopera. He wants to drive them back into anonimity. They arrested five of them. So much for being peaceful. Tomorrow van der Laan will probably state that at the Stopera the refugees were acting agressively or criminal. Or he will blame the supporters like he did before. The cops will come up with false accusations. A perfect excuse for hunting down refugees and for locking them up and having them deported. The same excuse as the one used to offer them nothing more than BB&B which is not real shelter. Its just a poor excuse of it. False pretence. O we are doing so much for the refugees and we are truly trying to help them. Nothing but lies. They are the problem, right? The refugees. No. Not right. The state is the problem. Because the state needs borders. Capitalism is the problem. Because it needs to control the population, the work force so it needs the borders as well. It needs control and laws. We are all pawns in this neverending money game of pushing us all around and we are nothing but tools to use to serve the system.

So whats next? Fight the system. We gotta support the refugees. They are the first on the list of people to get rid of. Count on it: you are next. The masks have been dropped. The asylum policy is not an asylum policy. It is an annihilation policy. Its a death trap. Its a prison inside a prison inside a prison. Have you ever been there? I bet you havent. We dont know what its like. We must do what the refugees cant do. Fight back. Physically. Drive the blood hounds in a corner and stick it to them. Let van der Laan feel what its like to be running and hiding. City hall is no longer a safe place for him. And mister Dijkhoff the yuppie replacement of red neck Teeven who is sending more marines to the Med to make sure refugees dont reach Europe at all? Let him drown himself. He is just another terrorist in a suit and tie. Lets do it. Lets burn down the immigration police office. Its just a matter of gas and a match. How hard can it be? If you have a better solution, fine. Go right ahead. But sitting around doing nothing is no option. Destroy the system that holds refugees captive. In solidarity with all those locked up and on the street. Squatting is illegal but we do it. Even refugees do it. They take a lot of risk. Killing people is illegal but the state does it all the time. Who is the real terrorist? Who is the real profiteer? Thats all I gotta say right now. Peace is not peace as long as its war against a minority and if its war we need to arm ourselves to defend ourselves and our fellow beings. Words are not enough. Drop your privilege and take a risk. Its worth it and it needs to be done.

Robin Raven, Amsterdam May 29 2015

Refugees arrested so drop your privilege and take a risk


Woensdag 27 mei 2015 kwam het nummer uit van Vrij Nederland waarin foto’s van de fotoserie van fotograaf Robert Glas staan waar advocaat Frans-Willem Verbaas vorig jaar een kort geding over heeeft aangespannen. Het gaat om een fotoserie van de detentiecentra (met o.a. beelden van met name isoleercellen en luchtkooien (waar geïsoleerden één uur per etmaal in gelucht worden). Het kort geding dat de advocaat heeft aangespannen ging over de rechten tot publicatie door de fotograaf. Uiteindelijk is deze serie foto’s in VN tot stand gekomen onder speciale voorwaarden waarbij de staat controle houdt over de rechten en dus kan de fotograaf de foto’s niet voor andere doelen inzetten.

11
Tijdens een actie van de Werkgroep Stop Deportaties op 25 maart 2010 in het in aanbouw zijnde detentiecentrum Rotterdam werden al foto’s gemaakt van het complex. Onderstaande foto van een isolatiecel in detentiecentrum Rotterdam komt van de website stopdc-16.nl

Het kort geding is verloren. De fotograaf zal altijd eerst toestemming aan de staat moeten vragen als hij iets wil doen met de foto’s, er zijn al verzoeken geweigerd betreffende videomateriaal voor Amnesty International, Defence for Children en Kerk in Aktie. lees verder op de website van Occupy Rotterdam

Controverse omtrent isolatiecelfoto’s Robert Glas in VN is zaak tegen ...


bron: Indymedia

In de vroege morgen van 16 april werden zeven mensen bij Kamp Zeist gearresteerd. Ruim vijf dagen werden de arrestanten vastgehouden in het cellencomplex Houten. De verdenking ‘openlijke geweldpleging tegen goederen in vereniging gepleegd, tegen hekwerken en prikkeldraad’, werd in die vijf dagen uitgebreid met ‘deelneming aan een criminele organisatie’, en daarna weer ingetrokken.

Uit het procesdossier van de zaak tegen deze zeven blijkt dat er zich politie-eenheden in het bos ophielden die nacht. Ze waren voorzien van warmtebeeldcamera’s en helderheidsversterkers. In het dossier zit een ambtsbericht van de AIVD: “Actievoerders tegen het asiel- en vreemdelingenbeleid zijn voornemens om in deze week ‘s nachts vernielingen aan te richten bij Kamp Zeist, bij de locatie waar uitgeprocedeerde gezinnen verblijven in afwachting van hun uitzetting uit Nederland”.
Uit één van de processen verbaal blijkt bovendien dat de politie informatie had dat “er vannacht een bepaalde groepering bij Kamp Zeist het hek wilde gaan forceren”.

Toen de eerste mensen op hun knieën geboeid aan de kant van het pad waren gezet, in afwachting van ‘transport’, werd hen duidelijk hoe groot de politie-inzet was. Er waren smerissen in camouflagekleding, er was marechaussee, er waren stillen. Er ging een helikopter in de lucht, kennelijk op zoek naar mogelijke aan arrestatie ontkomen personen. Er kwam een hulp-officier van justitie om ter plekke iedereen voor te geleiden. Het duurde ruim een uur voordat mensen vervolgens naar Houten vervoerd werden. Daar duurde het nog lang voordat ze van de boeien werden verlost, om vervolgens hun kleding te moeten verruilen voor blauwe papieren overalls.

In de vijf dagen die volgden, waarin de zeven arrestanten elke vraag van de weinige verhoren beantwoordden met ‘Geen verklaring’, werd blijkens het dossier onderzoek gedaan naar verbanden tussen de zeven: waren ze eerder ergens samen gezien of opgepakt? Uit grafiekjes en lijstjes in het dossier blijkt hoezeer er van alles in de systemen van politie en justitie wordt bijgehouden. Zo vonden twee mensen die jaren geleden bouwplannen van het detentiecentrum op Schiphol opvroegen in het gemeentehuis van Haarlemmermeer dat nu terug in het dossier van deze zaak.
De 6e dag werden twee van de zeven voor bewaring voorgeleid bij de rechter-commissaris, de rest verliet Houten met een dagvaarding. De andere twee kwamen tenslottte ook vrij. Een van hen werd niet in bewaring gesteld. De ander wel, waarna de bewaring werd geschorst onder voorwaarden.

De hele operatie lijkt op een flink staaltje intimidatie: de inzet, de behandeling, de aanklachten, de verlengde inverzekeringstelling en voor enkelen dus de vordering in bewaring stelling. De verwachting is dat het OM met deze zaak hard wil uithalen naar activisten die de staat al jarenlang een doorn in het oog zijn: de zgn. ‘asielactivisten’.

De repressie tegen ‘asielactivisten’ ligt in het verlengde van de repressie tegen vluchtelingen. De jacht op vluchtelingen langs de buitengrenzen, met de vele verdrinkingen op de Middellandse Zee als op de koop toe genomen gevolg. De jacht op vluchtelingen in de straten waar ze eenmaal afgewezen toe worden gedwongen te leven. De opsluiting van vluchtelingen in grensgevangenissen als Kamp Zeist, waar binnenkort de bouw van een permanente gezinsgevangenis van start gaat.
De staat vervolgt nu mensen die worden beschuldigd van het weghalen van één van de hekken van Fort Europa en vernietigt zelf dagelijks vele mensenlevens. Geen middel wordt onbenut gelaten om deze misdadige en moordzuchtige apartheidspolitiek, die ‘asiel- en vreemdelingenbeleid’ heet, ongehinderd voort te kunnen zetten.
We mogen dit niet laten gebeuren. Dus kom in actie! Steun de vluchtelingenstrijd!

Support de Zeister 7! Op 20 juli om 13.30 is het proces bij de politierechter in Utrecht.

Steungroep ‘Zeister 7′

Wil je meer weten? Mail: utrecht[at]arrestantengroep.org

Eerdere berichten:
Update Zeister 7: https://www.indymedia.nl/node/27788
Noisedemo Houten: https://www.indymedia.nl/node/27737

Wat er gebeurde bij Kamp Zeist op 16 april



Schermafbeelding 2015-05-20 om 12.54.17No Borders Morocco is een steungroep voor de    zelforganisaties van vluchtelingen en migranten in Marokko die naar Europa willen. Het gaat daarbij om migranten en vluchtelingen uit heel Afrika die vanuit Marokko proberen de overstap te maken. No Borders Morocco houdt een informatieve website in de lucht die is gevuld met artikelen, video’s en muziek in diverse talen. Zo krijg je een goed inzicht in de praktische solidariteit van de organisatie, en ook in de politiek van migratiebeheersing en in de repressie waar migranten en vluchtelingen en hun ondersteuners mee worden geconfronteerd.

No Borders Morocco is verbonden met het internationale No Borders-netwerk. Er is geen centrale organisatie of leiding: ieder individu of groep die zich inzet voor vrijheid van beweging en tegen discriminatie, uitsluiting en illegalisering van mensen, kan onder de vlag van No Borders opereren. In de praktijk betekent het dat No Borders vaak directe actie voert tegen grenscontroles en uitzetgevangenissen. Op allerlei manieren worden vluchtelingen en migranten ondersteund.

No Borders Morocco zorgt voor onderdak, kleding, onderwijs, medische hulp, kinderopvang, psychologische hulp en werk gedurende het verblijf in Marokko. Ook ondersteunt men vluchtelingen en migranten bij het daadwerkelijk oversteken van grenzen, via land en zee. Daarnaast oefenen de activisten druk uit op de staat om gevangen vluchtelingen en migranten vrij te laten, deportaties af te gelasten en repressieve maatregelen te stoppen. En daarbij verspreiden ze informatie over de situatie waarin de geïllegaliseerde vluchtelingen en migranten aan de grenzen van de Europese Unie verkeren, en natuurlijk over het verzet daartegen van individuen en zelforganisaties, zowel in Marokko als in het buitenland.

Lees verder…

 http://www.doorbraak.eu/de-praktische-steun-van-no-borders-morocco/

De praktische steun van No Borders Morocco


In een tijd van een zich terugtrekkende overheid die een groeiend beroep doet op de samenleving om haar taken over te nemen, komt de scheiding van Kerk en staat, een van de grondvesten waarop onze moderne democratie gebouwd is, steeds verder onder druk te staan. Door het stimuleren van de ontwikkeling van de participatiesamenleving zijn religieuze instituties en organisaties enkele van de aangewezen partijen die overheidstaken over kunnen nemen. Dit is om twee redenen een probleem. Ten eerste zal het principe van scheiding van Kerk en Staat hierdoor verder onder druk komen te staan. Ten tweede zal het de invloed van religieuze instituties en organisaties over de samenleving weer doen toenemen. Beiden zouden we in ons land niet moeten willen.

Groeiende mate van vrijheid

Vanwege het feit dat de overheid kleiner wordt, zich terug trekt en de participatiesamenleving oprukt, gaan instituties en organisaties in de samenleving een steeds grotere rol spelen. Decennialang is de invloed van deze instellingen teruggedrongen, om nu weer terug te keren. Vroeger, voor de oprichting van de verzorgingsstaat, waren veel huidige overheidstaken voorbehouden aan de kerken en andere religieuze instellingen. Met de invloed van de kerken over deze individuen en hun families tot gevolg.

De verzorgingsstaat nam na de oorlog deze taken over, wat mede de basis vormde voor de secularisering, democratisering individualisering van de jaren ’60 en de periode daarna. De overheid probeerde immers, in tegenstelling tot de religieuze instituties, diegene die van haar afhankelijk waren niet in sterke mate een bepaalde levenswijze op te leggen. Zij bood hen hierin een groeiende mate van vrijheid. Dit feit heeft sterk bijgedragen aan de ontwikkeling van onze huidige open vrije, geseculariseerde en geïndividualiseerde samenleving. Een teruggang in dit opzicht waarbij de overheid weer taken overdraagt aan religieuze instituties en organisaties houdt ook de dreiging in dat de laatste weer groeiende invloed over individuen zullen krijgen, met grote gevolgen voor onze samenleving.

Subsidie voor religie

Op dit moment doet de overheid een groeiend beroep op religieuze instituties en organisaties om aken van haar over te nemen. Onder meer op het terrein van maatschappelijk werk, jeugdwerk en zelfs (ondersteuning van) onderwijs, maar ook op het terrein van veiligheid en leefbaarheid in wijken. De overheid trekt zich hierbij uit bepaalde wijken terug en draagt aan organisaties uit deze wijken, waaronder religieuze, haar stokje over, waarbij zij subsidies beschikbaar stelt aan religieuze instellingen om deze activiteiten te kunnen financieren. Hierbij financiert de overheid dus direct initiatieven van religieuze instituties en organisaties op onder meer maatschappelijk terrein.

Een dergelijke ontwikkeling knaagt aan de scheiding van Kerk en Staat in Nederland. Deze is weliswaar nooit vastgelegd in de Nederlandse grondwet, en met onder meer de financiering van levensbeschouwelijk onderwijs in ons land ook nooit volledig geweest, maar wel een van de principes waar onze moderne democratie op gebouwd is. Een seculiere samenleving waarin Kerk en Staat strikt van elkaar gescheiden zijn, en waar de overheid en religieuze instituties zich niet alleen niet met elkaar bemoeien maar elkaar ook niet financieren, is een nastrevenswaardig ideaal. Het draagt namelijk bij aan de ontwikkeling van een samenleving waar de overheid zich op neutrale wijze verhoudt tot religie, zoals het zich ook neutraal verhoudt tot andere levensbeschouwelijke stromingen, filosofieën, culturen en politieke ideologieën.

Invloed van religieuse instituties

Naast de scheiding van Kerk en Staat die onder druk komt te staan dreigt ook de invloed van religieuze instituties en organisaties over individuen en bevolkingsgroepen in wijken waar de rol van deze religieuze instellingen toeneemt te groeien dankzij de de participatiesamenleving. Net zoals een groeiende rol van de overheid in het verleden ertoe leidde dat de overheid taken overnam van religieuze instellingen, met een afnemende invloed van de laatste op de samenleving tot gevolg, kan een zich terugtrekkende overheid die taken overdraagt aan religieuze instituties en organisaties een samenleving tot gevolg hebben waarin de rol van religieuze instituties en organisaties over burgers op maatschappelijk en sociaal terrein weer toeneemt. Religieuze instellingen gaan immers een groeiende rol spelen, een rol die zich niet puur en alleen tot religie beperkt maar ook uitgebreide activiteiten op maatschappelijk vlak inhoudt, met evenredig toenemende invloed als bijkomend effect.

Dit kan onder meer leiden tot een samenleving waarin het individu het aflegt tegenover het collectief, sociale druk een gemeenschap bijeenhoudt en religie niet langer een zaak van het individu is maar een zaak van een gemeenschap, wijk of samenleving wordt, zoals dit in het verleden, voor de jaren ’60, reeds in grote delen van ons land het geval was. Een afname van de invloed van religieuze instellingen leidde toen onder meer tot secularisering, democratisering en individualisering. Een groeiende rol van religieuze instituties en organisaties houdt daarom zeer sterk het risico van een afnemende secularisering, democratisering en individualisering in.

Niet wenselijke ontwikkeling

Het ligt voor de hand dat een dergelijke ontwikkeling niet wenselijk is. Om deze redenen zouden we zowel het principe van de scheiding van Kerk en Staat in ons land moeten verdedigen, als wel ernaar streven de invloed van religieuze instellingen en organisaties buiten het religieuze domein zo beperkt mogelijk te houden. Van het verleden leren we waarom dit ook vandaag de dag nog steeds wenselijk is.

Een volledige scheiding van Kerk en Staat is waarschijnlijk onhaalbaar, net zoals een samenleving waarin religieuze instituties en organisaties geen enkele rol spelen binnen het maatschappelijke en sociale domein (op het terrein van het tegengaan van radicalisering en het daarmee leveren van een bijdrage aan de veiligheid en openbare orde kunnen religieuze instituties en organisaties wel degelijk bij uitzondering een nuttige rol spelen voor onze samenleving). Maar dat alles neemt niet weg dat een samenleving waarin Kerk en Staat zo strikt mogelijk gescheiden zijn als wel de invloed van religieuze instituties en organisaties zich beperkt tot het religieuze domein wenselijk is. Laten we dan ook in de tijd van de participatiesamenleving, een tijd waarin de overheid zich terugtrekt en een groeiend beroep doet op de maatschappij, ervoor waken dat deze principes, en daarmee het ideaal van een seculiere overheid en samenleving, aangetast worden.

Participatiesamenleving bedreigt scheiding van Kerk en Staat


Het is zover. EU-ministers hebben plannen goedgekeurd waarmee op zee een strijdmacht door de Europese coalitie wordt gesmeed, om de stroom bootvluchtelingen tegen te gaan om, zo zegt men, zodoende mensen-smokkelaars komende vanuit Libië te bestrijden. Niet redden, maar vechten. De bootvluchteling moet dus gaan denken : “Was ik maar nooit in dit bootje gestapt.” Als de boot niet van nature zinkt, dan gaat de EU daar alsnog voor zorgen.

Het doel is deze operatie volgende maand op te starten, met een hoofdkantoor in Rome onder een Italiaanse admiraal, zei EU-chef buitenlands beleid Federica Mogherini. De EU worstelt met een stijging van de bootmigranten uit Afrika en het Midden-Oosten die oversteken van de Middellandse Zee naar Europa. Mevrouw Mogherini sprak, na gesprekken met de EU-ministers van buitenlandse zaken en defensie. Het Verenigd Koninkrijk speelt hier de hoofdrol in de VN-Veiligheidsraad in het opstellen van een resolutie die de EU een wettelijke basis voor het gebruik van militair geweld tegen mensensmokkelaars gaat geven.

Schermafbeelding 2015-05-19 om 14.27.26

lees verder… 

Europa gaat op bootjes jagen



Welke EU landen er precies ten strijde gaan trekken tegen mensensmokkelaars die vluchtelingen per boot van Libië naar Italië overzetten, is nog niet helemaal duidelijk, maar de plannen worden gesmeed, de stemming vast gekweekt.

target-refugeesGisteren, zondag 17 mei, te lezen op nu.nl: Volgens “een Libische veiligheidsadviseur” zou IS haar strijders met “vluchtelingenboten naar Europa” smokkelen. Ik heb daar een artikel uit The Guardian naast gelegd. Het gaat over een EU document waarin een plan wordt uiteengezet om smokkelaarsboten aan te vallen aan de kust van Libië, in elk geval vanuit de lucht, maar de inzet van grondtroepen wordt ook overwogen. De VN zou hiermee akkoord moeten gaan, en dus is het niet verbazingwekkend dat andermaal de troefkaart van terrorismedreiging wordt gespeeld om de stemmen alvast klaar te stomen voor een akkoord. lees verder op de website van Joke Kaviaar

Dode vluchtelingen nog altijd “collatoral damage”