Maandelijkse archieven: april 2015

Source of this info:

On May, 21st, 2015 the crème de la crème of European racism will gather in Warsaw, Poland, to celebrate the 10th anniversary of the creation of one of the most influential meta-organisations that guards assets of the Fortress Europe.


The organization, not widely known, until recently standing in the shadows, is a hybrid of border police and intelligence service, as well as aggressive promoter of anti-migrant policy. Frontex (from french Frontieres exterieurs), being discussed here, is the executive body of EU (anti)migration policy – enjoys autonomy in decision-making (for EU foreign policy), and has a yearly growing budget, which is not accounted. Budget, used to finance futuristic projects, straight from distopia, like an automatic system of land drones, known as TALOS project, carried out in cooperation that included Warsaw University of Technology, Israeli Aerospace Industries and a lot of other military corporations.The trust also allows them to conduct their own foreign policy on migration – dealing with the neighboring dictatorships (Belarus, Libya, Tunisia, Algeria), sponsoring and organizing repression against refugees in a secure buffer zone, which blurs responsibility. As a result, the border of Europe moves farther away from the ‘old continent’, helping to hide the effects of this policy in the eyes of Europeans. Sponsored camps in the countries of the global south and ruthless anti-human migration policy of the EU countries result in real victims – tens of thousands of people drown, starve, are left at sea or desert, or are directly shot – every year more than at the Berlin wall in the entire time of its existence.

Refugees are pushed out of their home countries by pillaging neocolonial economy, conflicts fuelled by the seller of weapons, environmental disasters included in the cost of the European wealth, and finally imperialist invasions, and often have no choice but to flee in the direction of ‘European paradise’. The increasing stratification, hunger, poverty and fear motivate them to walk through deserts, passing oceans, and clinging to aircraft wheels, often submitting themselves under organized smugglers mafias. Frontex’ activities only add more kilometers and obstacles; without breaking Europe’s hegemony and its neo-colonial policies the determination, which families and sometimes entire villages rely on, of those people will never be reduced.

Usually tragedies are happening far away from the eyes of Europeans, but their scale, with an increase in the number of refugees (eg related to the events of the Arab Spring, the massacre of Afghanistan, the Syrian and Ukrainian war), had grown so much that it is impossible to keep ignoring them. Mass drowning off the coast of Italy and assaults on the borders of Ceuta and Melilla, death on the Evros minefields and barbed wire of the Bulgarian border are just a few examples of the tragedied, which become increasingly larger and more frequent as the social crisis in neighboring countries
deepens. The crisis, which often is the result of European foreign policy, economic colonization or direct military intervention.

In recent years, these events and harsh criticism led to changes in Frontex’ PR policy. Trying to introduce themselves as a humanitarian organization (mitigating the problems that it creates) or fighting the smugglers (for which it creates jobs) excelling itself in hypocrisy. However, its mode of operation is still deepening humanitarian crisis, simply looking at last naval operation, which banned the Italian crews rescuing refugees outside the coastal belt, or cooperation with organized crime, including the state run one, in Morocco and Libya.

For those who survive the long and dangerous journey to Europe, the problems do not end there. They just change their character. Undocumented immigrants become the target of anti-migrant domestic policy. They are not totally excluded from the social order – there is a place for them in slave labour, as victims of police violence, and locked up in detention centres. The position of all migrants in the EU is very difficult, the racist policy model is proved with even a look at the fate of the refugees of war (even minimal humanitarian standards recognized by the EU Member States are not met). An attempt to legalize the residence is a bureaucratic ordeal, usually resulting in criminalization, since the rules were constructed so that conditions are unattainable. The entire apparatus, set solely on repression and criminalization, serves the economic interest of the European Union, even though ‘great’ European cities are built with slave labor of migrants whose legal harassment usually strengthens the position of employers. CEO’s offices are cleaned up with hands of invisible migrants. Also the position of local workers is weakened by lowering labor cost. This machine is oiled by everyday racism of neo-fascists who let out their scapegoat aspirations in pogroms, denunciations, or work in the uniformed forces. This dramatic situation does not remain unanswered: in closed centers erupt hunger strikes and revolts, deportation are blocked – migrants know that they can count only on themselves, so they organize protest marches, occupy spaces, squat, resist evictions and confront the fascists.

We do not accept the policy of Euro-racism! Any innovation of repression we will answer with grassroots, anti-capitalist forms of brotherhood and sisterhood. As in the case of operation Mos Maiorum(the largest roundup in the history of post-war Europe), and other counter-information projects, warning actions, interactive maps of round-ups, and solidarity refusal to show documents by people holding them, which allowed many migrants escape the net casted by Frontex. Despite this 19,000 people were arrested, which for us is a call to intensify resistance. Also here, in Warsaw, where Frontex has its headquarters.

The last wave of hunger strikes in Polish camps, though brutally suppressed, helped forge contacts between prisoners and support groups, so that information about the strike came out. One of the ringleaders of the strike, Ekaterina Lemondżawa, is publishing a book on her experiences, in cooperation with the Warsaw NOII group.

For many years, Antifrontex Days have been organized in Warsaw- its the time to give them a new impetus and strengthen each other’s voices of protest. Thus, together, we, migrants and allies, invite you for the Antifrontex Days, which will take place in Warsaw on 19-22 May. We are waiting for you with meetings, screenings, emonstrations, and associated Activist Days Off festival.

For more information visit:, contact: [email protected]

We invite groups willing to take an active part in the organization of the event. We are a small collective from Warsaw, which together with you want to work together deconstructing our privileges and abolishing the boundaries imposed on us. When migrant circles in Europe come together in resistance and repression is on the rise, we can not remain passive. Unite against institutional state fascism – in the name of a real and practical transnational solidarity!

Come to Warsaw, 19-22 May! Let’s create a strong front against Frontex!

19-22 may – Antifrontex days everywhere!

For those who cannot come to Warsaw between 19-22 of may, we are proposing to do decentralized days of actions against Frontex. Let it be heard/seen everywhere during these days! We’ll leave the form of solidarity up to your limitless fantasy. You know the best what’s most useful in your local context, and where it hurts most.

Down with the borders! Long live active solidarity!

Antifrontex days 19-22 may, 2015

(english below) Zo’n zestig studenten, vluchtelingen van Wij Zijn Hier en andere sympathisanten hielden vanmiddag een lawaai-demo bij het immigratie detentie-centrum in Zeist.


Normaal gesproken zitten daar alleen ongedocumenteerde vluchtelingen vast. Voor geen enkele reden, behalve dat ze niet beschikken over de juiste papier en daarom bestempeld worden als ‘illegaal’. Kort geleden zaten er ook twee studenten van De Nieuwe Universiteit (DNU) enkele dagen, omdat ze gearresteerd waren (zonder reden) bij de Maagdenhuis ontruiming. Om die reden leek het ons passend om daar met een groep terug te komen om de mensen die daar normaal gesproken altijd (zonder reden) vast zitten een hart onder de riem te steken.

Hierbij willen wij ook graag mensen aansporen om komende woensdag naar de demonstratie tegen het zogenaamde bed-bad-brood akkoord te komen:

About sixty students, refugees and other symphatizers held a noise-demo at immigration-detention-centre Zeist this afternoon. Normally they only keep undocumented refugees imprisoned there, just because they don’t have the ‘right’ papers and are therefore deemed ‘illegal’. But a bit more than a week ago there were also two students of De Nieuwe Universiteit (DNU) inside as they were arrested for no reason during the Maagdenhuis eviction. It seemed appropriate to us to return with a group to make some noise to support the people that are always inside there.

Wednesday there is also a demo against the inhumane bed-bath-bread accord that you might want to join:

DNU studenten en vluchtelingen demonstreren bij immigratie detentie-centrum Zeist

In Berlijn hebben woedende demonstranten gisteren de directeur van de Afdeling Inzet (Abteilung Einsatz, zoals dat in het Duits heet) van de Europese grensbewakingsagentschap Frontex, Klaus Rösler met rode jam belaagd.


Alleen door massale inzet van de politie kon Rösler naar zijn lezing “Frontex: Wie funktioniert die europäische Grenzsicherung?“ (Frontex: Hoe functioneert de Europese grensbeveiliging) van de Schwarzkopf-Stiftung in de Sophienstraße. Politie gebruikte daarbij onder meer pepperspray om de demonstranten te verjagen. Rond de 150 demonstranten waren voor de Schwarzkopf-Stiftung bijeengekomen om tegen de bijeenkomst te protesteren.

Met hun protest wilden ze hun woede uiten over het moorddadige vluchtelingenbeleid van de EU

(bron: Globalinfo)

Frontex directeur belaagd in Berlijn

Decennia lang is het een traditie geweest om keiharde maatregelen in het asielbeleid er doorheen te drukken als ‘randvoorwaarde’ bij zogenaamd humane regelingen (zoals het generaal pardon, het kinderpardon en het ‘einde van detentie voor kinderen’). Slim, want dan ging de aandacht vooral uit naar de ‘verbetering’, die dan bij nader inzien altijd een dooie mus bleek te zijn.

Toen de discussie over bed, bad en brood begon, hield ik dan ook mijn hart vast – des te meer omdat álle betrokken partijen van tevoren al duidelijk maakten dat volgens hun het uitzetbeleid dan wel aangescherpt moest worden. Welke bittere pil zou men gaan omhullen met de zoete BBB regeling?

Nu, het akkoord ligt er en kennelijk heeft men gebroken met de traditie: van het zoete omhulsel is geen spoor te bekennen.

Een volle week lang heeft de coalitie de indruk gewekt dat ze aan het onderhandelen was over de door het Europees Comité voor Sociale Rechten opgelegde plicht tot opvang. Maar de brief aan de Tweede Kamer laat geen enkele twijfel toe: dit is geen akkoord over opvang, dit is een akkoord over de uitbreiding van het uitzetbeleid. Het is een vrijbrief voor nog meer schendingen van de mensenrechten, intensivering van de vluchtelingenjacht en een verregaande verharding van het uitzetbeleid.

De raderen van de deportatiemachine zijn een tandje strakker gedraaid.

Wat staat er dan in het akkoord? De reguliere media houdt het er op dat er in vijf grote steden tijdelijke opvang komt voor mensen die ‘mee willen werken aan terugkeer’. Wie de brief aan de Tweede Kamer leest ziet dat dit slechts een klein gedeelte is van het maatregelenpakket.

Niet alleen is de betreffende opvang slechts voor enkele weken en is het de bedoeling dat de vluchteling daarna doorstroomt naar een uitzetcentrum, de Dienst Terugkeer en Vertrek krijgt ook meer tijd en mogelijkheden om ‘mensen te motiveren voor terugkeer’. De praktijken van de DT&V kennende – die komen neer op pure intimidatie en leugens – belooft dat nogal wat: de DT&V krijgt vrij spel in hun verwoede pogingen om mensen psychisch kapot te maken.


Daarnaast worden de budgetten om dealtjes te sluiten met corrupte overheidsambtenaren van derde landen om ervoor te zorgen dat die hun onderdanen terug nemen verhoogd. Deals zoals deze zijn er al met Guinée Conakry en Afghanistan (naar beide landen worden vluchtelingen aantoonbaar met volkomen onreglementaire reispapieren uitgezet), maar het is dus de bedoeling dat dit duchtig uitgebreid wordt. En, zo lezen we in de brief, als derde landen dan nóg niet genegen zijn om mee te werken, dan worden ze gekort op het budget voor ontwikkelingssamenwerking.


Terug naar de zogenaamde bed, bad en brood opvangcentra: alle vluchtelingen die daar een voet over de drempel zetten worden geregistreerd. Dat komt er op neer dat de deur wagenwijd opengezet wordt voor razzia’s door de vreemdelingenpolitie. En bovendien worden de nu (vaak door vrijwilligersorganisaties gerunde) noodopvangen verboden. Zijn die er wel, dan zal er handhavend worden opgetreden (lees: razzia en ontruiming) en zal de betreffende gemeente ook worden gekort op andere budgetten die men vanuit de rijksoverheid krijgt – bijvoorbeeld het budget voor ‘nieuwkomers’. Vreemd, dat zijn toch degenen die wél een officiële vluchtelingenstatus hebben en die dus al helemaal niets te maken zouden moeten hebben met wat voor consequenties dan ook van het uitzetbeleid.


Geen woord wordt er gerept over de situaties waarin mensen niet terug kúnnen, hetzij omdat het land van herkomst geen papieren verstrekt, hetzij omdat de nationaliteit niet kan worden vastgesteld, hetzij omdat mensen het – terecht – verdommen om terug te gaan naar oorlog, geweld en armoede terwijl ze dat met zoveel pijn en moeite ontvlucht zijn. Eens te meer wordt deze hele reële situatie volkomen genegeerd en weer draait de propagandamachine op volle toeren om de Nederlandse burger te doen geloven dat terugkeer alleen maar een kwestie van willen is.

Je hoeft geen genie te zijn om aan te zien komen dat het merendeel van de vluchtelingen die nu gedwongen op straat leeft, uit de buurt zal blijven van de bed, bad en broodcentra, die immers niet meer zijn dan de voorportalen van de deportatie-hel. Voor die vluchtelingen is de brief aan de Tweede Kamer ook duidelijk: geen bed, geen bad, geen brood, geen mensenrechten, punt.

Nee, dat brengt ons niet terug bij af. Het geheel maakt het nóg erger dan het al was en dat terwijl het Nederlandse asielbeleid de grenzen van menselijkheid en gezond verstand al in ruime mate had overschreden.

Het is dat de politie binnenkort uitgerust wordt met apparaatjes waarmee tijdens controles op straat de digitale vingerafdrukken kunnen worden genomen, anders weet ik zeker dat de gele ster allang weer ingevoerd zou zijn.

Bed, bad en brood: slechts in het voorportaal van de ...

South Gate Police Destroys Woman's Phone: #Cop #Armed with AR-15 #Attacks #Woman, #Smashes #Phone | #VIDEO South Gate Police Destroys Woman's Phone: Cop Armed with AR-15 Attacks Woman, Smashes Phone | VIDEO South Gate Police Destroys Woman's Phone: Cop Armed with AR-15 Attacks Woman, Smashes Phone | VIDEO SHOCK […]

South Gate Police Destroys Woman's Phone: #Cop #Armed with AR-15 ...

South Gate Police Destroys Woman’s Phone: #Cop #Armed with AR-15 #Attacks #Woman, #Smashes #Phone | #VIDEO South Gate Police Destroys Woman’s Phone: Cop Armed with AR-15 Attacks Woman, Smashes Phone | VIDEO South Gate Police Destroys Woman’s Phone: Cop Armed with AR-15 Attacks Woman, Smashes Phone | VIDEO SHOCK […]

South Gate Police Destroys Woman's Phone: #Cop #Armed with AR-15 ...

Oh my! Feds probe video showing officer slamming woman’s phone in South Gatewww.latimes.comThe U.S. Marshals Service is investigating an incident in South Gate in which a federal law enforcement officer appears to grab the cellphone of a woman recording police activity and slams the phone to the ground.

Oh my!…