Maandelijkse archieven: oktober 2013


Vervolg van de collectieve uitzetting van 27/10/2013 Op verzoek van Peter De Crem, onze minister van defensie?

Vorige artikel hier

Deze informatie werd verzameld op basis van getuigenissen van mensen die uitgezet of opgesloten zijn.

Dertig migranten uit Congo werden naar het gesloten centrum 127 bis gebracht voor voor een collectieve uitzetting op 27/10 naar de RDC: 10 van hen werden daadwerkelijk uitgezet. De overige 20 waren administratief niet in orde om een uitzetting te ondergaan en zitten nog steeds in het gesloten centrum 127 bis! Lees verder op de website van Getting the voice out!

BE: Vervolg van de collectieve uitzetting van 27/10/2013


etnisch-profileren450pxAls je een leugen maar vaak genoeg herhaalt, gaan mensen het vanzelf geloven. Fred Teeven is daar goed in. “Nu en nooit illegalenjacht” zegt hij deze week. Als het niet zo triest was, zou ik er om kunnen lachen, zo bespottelijk en doorzichtig is deze leugen.

Het gaat hier om de vangstquota voor illegalen, die al jaren gebruikelijk zijn. De Tweede Kamer heeft dat nu weggestemd. In één ding heeft Teeven wèl gelijk: dat verandert niets. De politie doet dat namelijk toch wel, jagen op illegalen, of er nu een beloning op staat of niet, en bovendien werden die quota niet gehaald. Wel of geen vangstquota is louter symboolpolitiek bedreven door de PvdA van Diederik Samsom om de achterban koest te houden nu ‘illegaliteit’ strafbaar wordt gesteld en het niet gelukt is om de criteria voor het buitenschuldcriterium te versoepelen. Van wel of geen quota ligt Teeven niet wakker, zolang de deportatiemachine maar doordendert en de stelselmatige intimidatie, mishandeling en marteling in de gezinslocaties, vrijheidbeperkende locaties en de gevangenissen maar doorgang kan vinden, en dat doet het.
lees verder op de website van Joke Kaviaar

De bijvangst van Fred Teeven


Je bent moeder van drie kinderen en gelukkig getrouwd. Je houdt zielsveel van je man en je kinderen. Maar jij bent ondergedoken en je man zit in detentie. Vrijdag wordt hij uitgezet naar Afghanistan – jij zou dan alleen met de kinderen hier blijven. Je kan een nieuw asielverzoek indienen, maar waarschijnlijk word je opgepakt zodra je je meldt, ook in detentie gezet en dan sámen met je man en je kinderen gedeporteerd. Wat kies je? Laat je de vader van je kinderen alleen uitgezet worden? Of meld je je en laat je je als gezin naar een land vol bomaanslagen, vervolging en dood sturen? Kies maar. Je hebt 24 uur. Wat kies je?

Voor deze krankzinnige keuze staat Hamida, de vrouw van Haidar. Het zijn keuzes waar niet één mens ooit in zijn leven geconfronteerd mee zou mogen worden. Het is een onmogelijke keuze. Ontneem je je kinderen hun vader of treed je met je kinderen de dood tegemoet?

Dat Hamida nu voor deze keuze staat, is niet veroorzaakt door een foutje of een incident. Er stond geen vinkje verkeerd, er was geen sprake van een IND medewerker die even niet zat op te letten. Deze keuze is een directe consequentie van de regels van het asielbeleid zelf, dat ‘rechtvaardig’, ‘zorgvuldig’ en ‘menselijker’ zou zijn. Dit is waar de kern van het vreemdelingenbeleid naar voren komt en z’n ware aard laat zien: onmenselijk, slopend, krankzinnig.

Dit is ook het moment waarop de media hun ware gezicht tonen: het gezicht van kille onverschilligheid. Al meer dan een week weten de media van de situatie waarin het gezin van Hamida en Haidar zich bevindt. Geen reactie. Geen artikel, niets. Niet nieuwswaardig genoeg kennelijk. Of misschien willen de lezers dit maar liever niet weten.

Ik vraag je: als je dit artikel op Facebook tegen komt, like het dan niet. Zeg dan niet ‘Oh, wat verschrikkelijk’ of ‘Zal het ooit eens ophouden?’. Vergeet de huilende emoticons.

Al die dingen laten je medeleven zien, maar zullen niets veranderen. Het wordt tijd dat het wel verandert. Het wordt tijd dat we opstaan en in verzet komen. Ja, het is verschrikkelijk. En zolang we daar niets tegen doen, zal het verschrikkelijk blijven. Dan zal er volgende week een andere moeder voor dezelfde keuze worden gesteld, weer iemand in de isoleercel worden gegooid, weer iemand kapot gaan.

Nee, typ geen reactie. Maar verf een spandoek. Of een muur. Nee, niet meer het geluid van zachte muisklikken. Maar het geluid van aanzwellende opstand, hekken die neer gaan en ruiten die in duizend scherven spatten. Nee, geen tranen meer op het panoramadek van Schiphol. Maar simpelweg een vliegtuig dat niet kán vertrekken. Nee, geen tranentrekkende petities en beleefde kamervragen meer. Maar verf, blokkades, vlammen en eisen.

Daarná kunnen we misschien wel weer praten. Maar nu is daar de tijd niet meer voor.

STOP FRONTEX

SLUIT DE DETENTIECENTRA

STOP DEPORTATIES

WE VRAGEN HET NIET MEER

WE EISEN HET

DIT BELEID MOET KAPOT

Kapot moet het



Woensdag 30 oktober van 9.30 tot 13.00 uur
Plein, Den Haag, voor ingang Tweede Kamer                      

Op woensdag 30 oktober is er een algemeen overleg in de Tweede Kamer over Opvang, terugkeer en vreemdelingenbewaring’. Wij, de vluchtelingen uit het Vluchthuis, zullen dit moment aangrijpen om Haagse politici en burgers opnieuw duidelijk te maken dat wij bestaan, en ons uitzichtloze probleem er nog altijd is. Ook wij hebben recht op bestaan.

Wij zijn het slachtoffer van het niet sluitende asielbeleid; Wij kunnen niet terug naar ons land van herkomst, we zijn niet uitzetbaar, we mogen hier niet blijven, maar we mogen ook niet naar een ander land, we krijgen geen opvang,  maar staan op straat.

Met flyers en spandoeken hopen wij in contact te komen met politici die inzien dat dit strikte beleid mensonwaardig is en ingaat tegen internationale mensenrechten verdragen.

Inhoud van dit algemene overleg op:
http://www.tweedekamer.nl/vergaderingen/commissievergaderingen/per_commissie/details.jsp?parlisnummer=2013A02923&dayofweek=&his=

Wij zijn voor de Tweede Kamer aanwezig met een informatiestand.

30 oktober: Vluchthuis demonstratie Tweede Kamer


Woensdag 30 oktober van 9.30 tot 13.00 uur
Plein, Den Haag, voor ingang Tweede Kamer                      

Op woensdag 30 oktober is er een algemeen overleg in de Tweede Kamer over Opvang, terugkeer en vreemdelingenbewaring’. Wij, de vluchtelingen uit het Vluchthuis, zullen dit moment aangrijpen om Haagse politici en burgers opnieuw duidelijk te maken dat wij bestaan, en ons uitzichtloze probleem er nog altijd is. Ook wij hebben recht op bestaan.

Wij zijn het slachtoffer van het niet sluitende asielbeleid; Wij kunnen niet terug naar ons land van herkomst, we zijn niet uitzetbaar, we mogen hier niet blijven, maar we mogen ook niet naar een ander land, we krijgen geen opvang,  maar staan op straat.

Met flyers en spandoeken hopen wij in contact te komen met politici die inzien dat dit strikte beleid mensonwaardig is en ingaat tegen internationale mensenrechten verdragen.

Inhoud van dit algemene overleg op:
http://www.tweedekamer.nl/vergaderingen/commissievergaderingen/per_commissie/details.jsp?parlisnummer=2013A02923&dayofweek=&his=

Wij zijn voor de Tweede Kamer aanwezig met een informatiestand.

Vluchthuis demonstratie 30 oktober Tweede Kamer


Najim en Naima zijn inmiddels alweer ruim twee maanden honderden kilometers van elkaar gescheiden wegens het ontbreken van de juiste papieren van Najim. Occupy Rotterdam heeft al een paar keer bericht over de gedwongen scheiding van Papa Najim van zijn vrouw en kinderen.
De Nederlandse staat schreef in een brief aan dit jonge gezin, waarvan alleen de vader niet in Nederland is geboren, dat zij met hun Nederlandse paspoort makkelijk Najim kunnen volgen naar Marokko, want met een Nederlands paspoort ben je overal welkom. Daarnaast is de islamitische geloofsovertuiging van dit gezin een goede reden naar Marokko te verhuizen daar ze daar veel beter zouden passen dan in Nederland, aldus de IND. Dat is natuurlijk onzin, dit gezin, waarvan moeders en de kinderen gewoon in Nederland geboren zijn en Papa ook al ruim 15 jaar in Nederland woont, wil in Nederland blijven wonen. En hun islamitische geloofsovertuiging doet er verder niet toe. Nederland is een vrij land. Artikel 1 van de Grondwet is er niet voor niets. lees verder op de website van occupy rotterdam

Waar is Papa nou ?



Nadat vorige week de werkgroep Deportatieverzet wist te melden dat er op iemand in het dc van Rotterdam slaapdeprivatie wordt toegepast, komt vandaag Occupy Rotterdam met de mededeling dat zich twee nieuwe gevallen van toegepaste slaapdeprivatie hebben gemeld. Het om het uur wakker maken van de opgesloten vluchteling middels knipperende lichten en luidruchtig bonken op de deuren of het schudden aan het lichaam is dus de afgelopen paar weken inmiddels op minstens drie personen toegepast, waarbij opgemerkt dient te worden dat in de twee nieuwe gevallen het gaat om personen die met een andere vluchteling de kamer delen. De personen die de kamer delen met de vluchteling op wie de slaapdeprivatie wordt toegepast ondervinden evenzoveel hinder van deze techniek. Dus kunnen we inmiddels stellen dat de techniek thans op minstens vijf personen wordt toegepast. lees verder op de website van occupy rotterdam

Nieuwe meldingen van slaapdeprivatie in dc Rotterdam