Van de weblog Geen mens is illegaal.

Ik sprak een strafrechter, die net een toespraak had gehouden over de moeilijkheid van wel of niet strenger straffen. Hij concludeerde dat rechtspraak maatwerk zou moeten zijn: voor ieder vergrijp en voor iedere persoon een gepaste veroordeling of straf. Applaus.

Ik vroeg hem wat hij vond van de tienduizend mensen die per jaar worden opgesloten, zonder dat ze iets gedaan hebben. Hij begreep me niet. “Illegalen, noemen we ze”, vulde ik aan. Ah, de vreemdelingen. “Ja”, en hij zette zijn ernstige gezicht weer op, om mij even iets uit te leggen wat ik niet snapte, “het is niet zo dat ze niks gedaan hebben. Ze zitten daar omdat ze het land niet hebben verlaten.”
Ik vroeg hem of hij graag naar een land van oorlog of honger gaat. “Je moet bedenken dat hier heel veel mensen als gelukszoeker komen. Die kunnen best terug. En ja, het is heel vervelend dat ze vastzitten. Maar als je hen vrijlaat, moet je consequent zijn en dan moet je de procedures afschaffen. Anders hebben de procedures geen zin.”
Op zich voelde ik daar wel wat voor, maar hij natuurlijk niet. “Dus dan moet je hard en zakelijk zijn. Die mensen moeten gewoon terug.”
En is het gerechtvaardigd, meneer de rechter, om kinderen te sturen naar een land waar ze niet geboren zijn, een land waar ze geen toekomst hebben? “Veel mensen krijgen hier in Nederland expres kinderen, om meer kans te maken om hier te blijven. Dat is gewoon chantage.” Vrij vertaald: je moet het niet in je hoofd halen Nederland op te zadelen met je zwartjes. Chantage.

Vreemd, dat hij het heeft over maatwerk – voor Nederlanders. Vreemd, dat hij het prima vindt dat onschuldige mensen worden opgesloten, zolang het buitenlanders zonder papieren zijn. Vreemd, dat hij als rechter geen bezwaar heeft tegen de rassenscheiding die in de wetgeving wordt aangebracht. Voor Nederlanders geldt het strafrecht; voor buitenlanders zonder papieren geldt het vreemdelingenrecht. In het eerste geval wordt er zorgvuldig naar je (financiële, economische, sociale) situatie gekeken, voordat er wordt overgegaan tot een gepaste straf voor de vernieling, de aanranding, de diefstal, enzovoorts, die je hebt begaan. In het laatste geval loop je risico te worden opgesloten, zonder dat je ook maar één keer in je leven door rood hebt gelopen, en dat zonder proces. Het enige verschil tussen een mens die onder strafrecht valt en een mens die onder vreemdelingenrecht valt, is het al dan niet in bezit zijn van een identiteitsdocument. Daar in de vreemdelingenwetten allerlei mechanismen zijn ingebouwd om zoveel mogelijk “kansarme” (lees: arme) buitenlanders te weren, en zoveel mogelijk arme buitenlanders die zich al binnen de grenzen bevinden, het land uit te schoppen, is deze constructie van de Nederlandse wetgeving straight forward racistisch.

Tot zover voor de mensen die nog in de veronderstelling verkeren dat rechters recht doen.